SINT-GENESIUS-RODE - Rode zingt 2010
,,De 11-juliviering is voor elke bewuste Vlaming een moment van bezinning op de inhoud en het wezen van de Vlaamse strijd, een herbronning en aanwakkering van zijn motivering. Het is het gepaste ogenblik om de balans op te maken van wat bereikt is en uit te kijken naar de taken en objectieven die nog wachten. De woelige politieke periode die geleid heeft tot de verkiezingen van 13 juni heeft de Vlamingen inderdaad doen nadenken.’’, aldus nog Vlaams schepen Anne Sobrie.
De voorbije 15 jaar mag er in de wereld, binnen Europa, in België en ook in Vlaanderen dan wel veel geëvolueerd, veranderd en verbeterd zijn; Sint-Genesius-Rode zit nog steeds opgezadeld met faciliteiten en BHV is nog altijd niet gesplitst. De 11 juliviering zelf daarentegen is wel degelijk veranderd : ging het destijds om een heus volksfeest in het centrum van degemeente met voor elk wat wils op vlak van animatie maar ook ook panelgesprekken met nationale poltitiekers die met hun uitspraken dagenlang de nationale berichtgeving stof ter discussie boden, nu blijft het beperkt tot een ontmoeting van Vlamingen in het door vzw De Rand gefinancierde Vlaams gemeenschapscentrum.
Dat de groep echte, overtuigde Vlamingen steeds kleiner wordt was – spijtig genoeg – wel duidelijk tijdens de voorbije 11-juliviering in gemeenschapscentrum De Boesdaalhoeve: met uitzondering van Vlaams schepen Anne Sobrie, Vlaamse gemeenteraadsleden Raf en Bruno Stoffels alsook NVA-volksvertegenwoordiger Ben Weyts uit buurgemeente Beersel geen spoor van Vlaamse politici van welk Europees, federaal, gewestelijk, provinciaal of gemeentelijk vlak dan ook; de eerstvolgende verkiezingen zijn duidelijk niet voor eerstdaags.
En om Schepen Sobrie verder te citeren : ,,Wij moeten ervoor zorgen dat Vlaanderen bewust blijft dat de val van onze mooie gemeente (door haar aanhechting bij Brussel) zou meebrengen dat Brussel in Wallonië komt te liggen en Wallonië - met een monsterachtige uitstulping – tot aan de poorten van Aalst, Mechelen en Leuven zou reiken. Het vieren van de herdenking van de grootse Vlaamse zegepraal op de Groeningenkouter bij Kortrijk biedt ons opnieuw de gelegenheid onze boodschap mee te geven aan de Vlaamse onderhandelaars, waardoor ze – hopelijk – rekening houden met de verzuchtingen van ons – Vlamingen – in deze moeilijke faciliteitengemeente. ‘Rode Vlaams’ betekent dat de uithoek tussen Brussel en Wallonië geen ‘corridor’ opent die de eenheid van Brussel met de gehele Frankofonie bewerkt, maar een schitterende, sterke, bewuste hoeksteen blijft van het Vlaams Gewest, een vaderland om te beminnen. In die optiek blijven wij vechten om het Vlaams karakter van onze gemeente te bevestigen, te versterken en op deze manier het Vlaams bewustzijn van elke echte Rodenaar wakker te houden’’.
Vervolgens riep Sobrie de aanwezigen op - net als de voorbije jaren – samen met David, Greet, Heidi (2 x), Lieve (2 x), Loes, Marc en Peter – dit keer begeleid door Toon Baert, uit regio Lokeren – de longen uit het lijf te zingen en de door het gelegenheidskoortje uitgekozen Nederlandstalige – al dan niet hedendaagse – schlagers mee ten gehore te brengen.
